لغت نامه دهخدا
وسوط. [ وَ ] ( ع اِ ) نوعی از خیمه مویین یا خانه کوچک از خانه های مویین. || ( ص ) ناقه ای که پر کند آوند را از شیر. || ناقه ای که بر سر و پشت وی بار کنند و قید و بند ننمایند آن را. || ناقه ای که بر حمل آن بر یک سال چهل روز برافزایند. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
وسوط. [ وُ ] ( ع مص ) در میان شدن. ( ترجمان علامه جرجانی ترتیب عادل بن علی ) ( تاج المصادر بیهقی ). رجوع به وَسْط شود.
