وزواز
لغت نامه دهخدا
وزواز. [ وَزْ ] ( ع اِ ) مرغی است. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || ( ص ) مرد سبک برجست. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). مرد سبک. ( مهذب الاسماء ). مرد سبک برجست که به سبکی می جهد. ( ناظم الاطباء ). || آنکه سرینش پیچیده و دوتاه گردد در رفتن. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). || کوتاه. ( منتهی الارب ). مرد کوتاه. ( ناظم الاطباء ).
جمله سازی با وزواز
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 صدای وزواز مداوم مگسها در نزدیکی پنجره باز، تمرکز دانشآموز را هنگام مطالعه درس ریاضی به شدت مختل و آزاردهنده کرده بود.
💡 در سکوت مطلق شب، صدای وزواز ملایم حشرات در باغچه باعث میشد که آدم احساس آرامش و نزدیکی به طبیعت بکر کند.
💡 وقتی دستگاه قدیمی با کمبود برق مواجه شد، صدای وزواز عجیبی از موتور آن بلند شد که نشان از خرابی قطعات داخلی داشت.