هملع
لغت نامه دهخدا
هملع. [هََ م َل ْ ل َ ] ( ع ص ) مرد سخت نیک تیزرو که گام سخت زند جهت چستی. || مرد سخت گریز خبیث. || مرد بی وفا که بر یک جهتی برادری نپاید. || شتر تیزرو. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
هملع. [هََ م َل ْ ل َ ] ( ع ص ) مرد سخت نیک تیزرو که گام سخت زند جهت چستی. || مرد سخت گریز خبیث. || مرد بی وفا که بر یک جهتی برادری نپاید. || شتر تیزرو. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).