هدال

لغت نامه دهخدا

هدال. [ هََ ] ( ع اِ ) شاخ سر فرود آورده. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
هدال.[ هَِ ] ( ع اِ ) ج ِ هدالة. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به هدالة شود.