لغت نامه دهخدا
هباء منثورا. [ هََ ئَن ْ م َ ] ( ع ص مرکب ) گرد و غبار پراکنده: «و قدمنا الی ما عملوا من عمل فجعلناه هباء منثورا». ( قرآن 23/25 ).
هباء منثورا. [ هََ ئَن ْ م َ ] ( ع ص مرکب ) گرد و غبار پراکنده: «و قدمنا الی ما عملوا من عمل فجعلناه هباء منثورا». ( قرآن 23/25 ).