لغت نامه دهخدا
( هالکة ) هالکة. [ ل ِ ک َ ] ( ع ص ) مؤنث هالک. || نفس حریص. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). الشره من الرجال. ج، هَلکی ̍. ( معجم متن اللغة ).
هالکه
فرهنگ معین
(لِ کِ ) [ ع. هالکة ] (اِ. ) ۱ - مؤنث هالک. ۲ - نفس حریص بسیار آزمند.
ویکی واژه
هالکة
مؤنث هالک.
نفس حریص بسیار آزمند.
