هاذل

لغت نامه دهخدا

هاذل. [ ذِ ] ( ع اِ ) میانه شب. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). وسطاللیل. ( اقرب الموارد ). || اول شب. || بقیه شب. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).