لغت نامه دهخدا
نیوکو. [ وَ ] ( ص ) نیکو. ( فرهنگ فارسی معین ): و که نیوکوتر از خدای و از دین او. ( تفسیر طبری ج 1 ص 104 از فرهنگ فارسی معین ).
نیوکو. [ وَ ] ( ص ) نیکو. ( فرهنگ فارسی معین ): و که نیوکوتر از خدای و از دین او. ( تفسیر طبری ج 1 ص 104 از فرهنگ فارسی معین ).