لغت نامه دهخدا
نوشکار. [ ن َ / نُو ش ِ ] ( ص مرکب ) شخصی که تازه صیادی اختیار کرده باشد. ( آنندراج ). کسی که تازه نخجیر کردن را آموخته باشد. ( ناظم الاطباء ). تازه شکارچی. شکارچی تازه کار و ناماهر:
خون ما را نوشکاران بی محاباریختند
همچو برگ لاله در دامان صحرا ریختند.؟ ( از آنندراج ).
