نوش لبینا
لغت نامه دهخدا
نوش لبینا. [ ل َ ] ( اِ مرکب ) نام نوائی است از موسیقی. ( رشیدی ) ( جهانگیری ) ( برهان قاطع ) ( انجمن آرا ). نوش لبینان. ( فرهنگ فارسی معین ). نوش لپینا. ( ناظم الاطباء ):
قمریان راه گل و نوش لبینا دانند
صلصلان باغ سیاوشان با سرو ستاه.منوچهری.
فرهنگ معین
(لَ ) (اِ. ) نام نوایی از موسیقی.
فرهنگ عمید
نوایی از موسیقی: قمریان راه گل و نوش لبینا راندند / صلصلان باغ سیاوشان با سروستاه (منوچهری: ۱۸۹ ).
فرهنگ فارسی
( اسم ) نوایی است از موسیقی قدیم: (( قمریان راه گل و نوش لبینا دانند صلصلان باغ سیاوشان با سروستاه. ) ) ( منوچهری )
ویکی واژه
نام نوایی از موسیقی.