نوش گیاه

نوش گیاه. ( اِ مرکب )نوش گیا. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به نوش گیا شود.

۱. (زیست شناسی ) مخلصه، تریاق کوهی.
۲. نوعی پادزهر.

( اسم ) ۱ - مخلصه ۲- تریاق و پازهری که از گیاهان بدست آورند.

💡 هر گیاهی که زخون دل خواجو رستست دمبدم زو نفس مهر گیا می شنوم

💡 از دل جامی چه سان روید گیاه خرمی چون در آن ویرانه تخم محنت و غم ریختند

💡 این گیاه، بومی کشور کامرون در مناطق گرمسیر غرب آفریقا است.

💡 چون کشد از ساحلش در موج‌گاه آن کند با او که آتش با گیاه

💡 سپر اندر بر تیغت چو بر برق گیاه زره اندر بر زخمت چو، بر شعله صریر