واژه «نوراه» در زبان فارسی به موجودی گفته میشود که تازه توان راه رفتن را پیدا کرده و هنوز در آغاز مسیر رشد و حرکت است. این واژه هم برای کودک انسان و هم برای بچه حیوانات به کار میرود و حالتی از نوپایی و ناپختگی را میرساند. نوراه معمولاً به کسی اشاره دارد که قدمهای نخستین خود را برمیدارد و هنوز استواری و مهارت کامل ندارد. در این معنا، کلمه بار تصویری لطیف و زندهای دارد و آغاز زندگی فعال را نشان میدهد. کاربرد این واژه بیشتر توصیفی است و جنبه ارزشی یا داورانه ندارد. این واژه در متون کهن و گفتار سنتی برای بیان مرحلهای حساس از رشد استفاده شده است. نوراه بودن نشانه شروع تجربهها و آشنایی تدریجی با محیط پیرامون است. بهطور کلی، نوراه به معنای نوپا و تازهبهراهافتاده است که هنوز در ابتدای مسیر بالندگی قرار دارد.
نوراه
لغت نامه دهخدا
نوراه. [ ن َ / نُو ] ( ص مرکب ) نورَه ْ. نوپا. بچه انسان یا حیوانی دیگر که تازه به راه افتاده است. ( یادداشت مؤلف ). || نوزین. ( یادداشت مؤلف ). کره اسب که تازه زین بر آن نهاده اند.
فرهنگ فارسی
نو ره ٠ نو پا ٠ بچ. انسان یا حیوانی دیگر که تازه به راه افتاده است ٠ یا نوزین ٠ کره اسب که تازه زین بر آن نهاده اند ٠
