نو ارنده
لغت نامه دهخدا
( نوآرنده ) نوآرنده. [ ن َ / نُو رَ دَ / دِ] ( نف مرکب ) نوآور. نوآورنده. رجوع به نوآور شود.
فرهنگ فارسی
( نو آرنده ) نو آور. نو آورنده.
( نوآرنده ) نوآرنده. [ ن َ / نُو رَ دَ / دِ] ( نف مرکب ) نوآور. نوآورنده. رجوع به نوآور شود.
( نو آرنده ) نو آور. نو آورنده.