کلمهی «نهانکار» در فارسی به معنای کسی است که چیزی را از دید دیگران پنهان میکند یا رفتار و نیتش آشکار نیست. این واژه از ترکیب «نهان» به معنای پنهان، مخفی یا مستور و «کار» از ریشهی «کردن» تشکیل شده است. بنابراین، «نهانکار» به فردی گفته میشود که رفتار، افکار، نیت یا موقعیت خود را مخفی نگاه میدارد و تمایل دارد از دیگران پوشیده باشد. واژه «نهانکار» بار معنایی منفی یا خنثی دارد و میتواند به کسی که رازدار است و اسرار را مخفی نگه میدارد یا به کسی که در کارهای ناپسند یا شیطنتآمیز پنهانکاری میکند اشاره داشته باشد. این ویژگی ممکن است در روابط اجتماعی، ادبیات، داستانها و نقد اخلاقی مورد توجه قرار گیرد. در ادبیات فارسی، نهانکاری گاه به عنوان نشانه زیرکی، محافظهکاری یا احتیاط توصیف میشود و گاهی نیز به معنای کمصداقتی و حیلهگری به کار میرود. این واژه میتواند درباره افراد، اشیاء یا حتی حرکات و اعمال پنهانشده به کار رود. از نظر ساختار زبانی، این واژه صفت مرکب و نسبتاً توصیفی است و در جملات میتواند نقش صفت یا اسم را داشته باشد.
نهانکار
لغت نامه دهخدا
نهانکار. [ ن ِ / ن َ ] ( ص مرکب ) که پنهان از چشم دیگران کاری کند. که اعمال خویش از انظار پوشیده دارد. کنایه از ریاکار:
محرم از بهر نهانکاران به کار آید حریف
ما که پیدا می خوریم از کار محرم فارغیم.خاقانی.
فرهنگ فارسی
که پنهان از چشم دیگران کاری کند ٠ که اعمال خویش از انظار پوشیده دارد ٠ کنایه از ریا کار
