لغت نامه دهخدا
( نغبة ) نغبة. [ ن َ ب َ ] ( ع اِ ) جرعة.( اقرب الموارد ) ( متن اللغة ) ( المنجد ) ( از مهذب الاسماء ). یک آشام آب و جز آن. ( منتهی الارب ). یک شربت آب.( از مهذب الاسماء ). نُغبَة. ( اقرب الموارد ) ( متن اللغة ) ج، نُغَب. || پس خورده. نُغبَة. ج، نُغَب. || یکبار گرسنه شدن. بی نانخورش گردیدن قوم. ( از منتهی الارب ).
نغبة. [ ن ُ ب َ ] ( ع اِ ) نَغبَة. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به نَغبَة شود. || کار زشت. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
