لغت نامه دهخدا
نغاغ. [ ن َ ] ( اِ )جام. ( ناظم الاطباء ). رجوع به نفاغ شود:
دل شاد دار و پند کسائی نگاهدار
یک چشم زد جدا مشو از رطل و از نغاغ.کسائی.|| آوند آبخوری. || هر چیز نادر و نفیس. || مفصل گردن. ( ناظم الاطباء ).
نغاغ
فرهنگ عمید
= نفاغ
نغاغ. [ ن َ ] ( اِ )جام. ( ناظم الاطباء ). رجوع به نفاغ شود:
دل شاد دار و پند کسائی نگاهدار
یک چشم زد جدا مشو از رطل و از نغاغ.کسائی.|| آوند آبخوری. || هر چیز نادر و نفیس. || مفصل گردن. ( ناظم الاطباء ).
= نفاغ
