لغت نامه دهخدا
نطیط. [ ن َ ] ( ع مص ) گریختن. ( منتهی الارب ). فرار کردن. ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ). || نط. ( متن اللغة ). رجوع به نَطّ شود. || ( ص ) دور. بعید. مکان ٌ نطیط؛ بعید. ( اقرب الموارد ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟