نطقاء

لغت نامه دهخدا

نطقاء. [ ن ُ طَ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ ناطق. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به ناطق شود. || در اصطلاح سبعیه، رُسُل. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به ناطق شود.