لغت نامه دهخدا
( نروة ) نروة. [ ن َرْ وَ ] ( ع اِ ) سنگی تنک و سپید که گاه بدان ذبح کنند. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
( نروة ) نروة. [ ن َرْ وَ ] ( ع اِ ) سنگی تنک و سپید که گاه بدان ذبح کنند. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
سنگی تنک و سپید که گاه ذبح کنند.