نثول

لغت نامه دهخدا

نثول. [ ن َ ] ( ع ص ) امرأة نثول؛ زن که اکثر گوشت پاره پاره در دیگ اندازد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). زنی که گوشت را پاره پاره کرده در دیگ اندازد. ( ناظم الاطباء ).