لغت نامه دهخدا
ناوناوان. ( نف مرکب، ق مرکب ) از: ناو ( از مصدر ناویدن ) + ناو ( مکرر ) + ان ( پسوند صفت فاعلی و حال ). ( حاشیه برهان قاطع چ معین ). خرامان. گرازان. جلوه کنان. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ). دامن کشان. ( از فرهنگ خطی ): درانج؛ ناوناوان و خرامان در رفتار. ( منتهی الارب ).
