لغت نامه دهخدا
نامأذون. [ م َءْ ] ( ص مرکب ) بی اجازه. غیرمجاز. که مجاز و مأذون نیست. مقابل مأذون. رجوع به مأذون شود.
نامأذون. [ م َءْ ] ( ص مرکب ) بی اجازه. غیرمجاز. که مجاز و مأذون نیست. مقابل مأذون. رجوع به مأذون شود.
( نامأذون ) (مَ ) [ فا - ع. ] (ص. ) بی اجازه، غیرمجاز.