لغت نامه دهخدا
ناشکفتنی. [ ش ِ ک ُ ت َ ] ( ص لیاقت ) که شکفتنی نیست. که از هم شکفته و باز نمی شود. مقابل شکفتنی. رجوع به شکفتنی شود:
دارم از آن شگفت که در باغ دل مرا
صدگل شکفت و غنچه دل ناشکفتنی است.مشفقی تاجیکستانی.
ناشکفتنی. [ ش ِ ک ُ ت َ ] ( ص لیاقت ) که شکفتنی نیست. که از هم شکفته و باز نمی شود. مقابل شکفتنی. رجوع به شکفتنی شود:
دارم از آن شگفت که در باغ دل مرا
صدگل شکفت و غنچه دل ناشکفتنی است.مشفقی تاجیکستانی.