لغت نامه دهخدا
ناتج. [ ت ِ ] ( ع ص ) آن که نگاهداری میکند ماده شتر را برای نتاج گرفتن. ( ناظم الاطباء ). الناتج للبهایم، کالقابلة للنساء. ( المنجد ). ج، نواتج.
ناتج. [ ت ِ ] ( ع ص ) آن که نگاهداری میکند ماده شتر را برای نتاج گرفتن. ( ناظم الاطباء ). الناتج للبهایم، کالقابلة للنساء. ( المنجد ). ج، نواتج.