لغت نامه دهخدا
نابسغده. [ ب ِ س َ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) نابساخته. نابسیجیده. ناآماده. ناساخته. نامرتب. مشوش. آشفته:
نشاید درون نابسغده شدن
نباید که نتوانش باز آمدن.ابوشکور.
نابسغده. [ ب ِ س َ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) نابساخته. نابسیجیده. ناآماده. ناساخته. نامرتب. مشوش. آشفته:
نشاید درون نابسغده شدن
نباید که نتوانش باز آمدن.ابوشکور.