میکعه

( میکعة ) میکعة. [ ک َ ع َ ] ( ع اِ ) بزن یا آهن آماج. ج، میکَع. ( از ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || قصبةالانف. نای بینی. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به قصبةالانف شود.