مین انداز

لغت نامه دهخدا

مین انداز. [ اَ ]( نف مرکب، اِ مرکب ) اندازنده مین. || نوعی سلاح جنگی که مین پرتاب میکند. رجوع به مین شود.
- کشتی مین انداز؛ نوعی کشتی جنگی که دارای دستگاه رهاکننده مین در دریا است.

فرهنگ فارسی

اندازنده مین نوعی سلاح جنگی که مین پرتاب میکند