میدان چارقطبی

«میدان چارقطبی» در علم فیزیک به میدانی گفته می‌شود که از یک چارقطبی الکتریکی یا مغناطیسی به وجود می‌آید و با اصطلاح انگلیسی quadrupole field شناخته می‌شود. چارقطبی به سامانه‌ای گفته می‌شود که از چهار قطب تشکیل شده باشد؛ برای مثال، در حالت الکتریکی شامل دو بار مثبت و دو بار منفی و در حالت مغناطیسی شامل آرایشی ویژه از قطب‌های شمال و جنوب است. میدان چارقطبی از نظر ساختار، پیچیده‌تر از میدان دوقطبی است و شدت و جهت آن به شکل نامتقارن‌تری در فضا تغییر می‌کند. در این میدان، مقدار میدان با فاصله به سرعت کاهش می‌یابد و رفتار آن نسبت به میدان‌های ساده‌تر، وابستگی مکانی دقیق‌تری دارد. میدان‌های چارقطبی نقش مهمی در فیزیک هسته‌ای، فیزیک اتمی و شتاب‌دهنده‌های ذرات ایفا می‌کنند و برای کنترل و متمرکز کردن ذرات باردار به کار می‌روند. در مهندسی و فناوری، آهنرباهای چارقطبی برای هدایت و کانونی‌کردن پرتوهای الکترونی و یونی مورد استفاده قرار می‌گیرند. از دیدگاه نظری، بررسی میدان چارقطبی به درک بهتر توزیع‌های پیچیده بار و مغناطش در سامانه‌های فیزیکی کمک می‌کند.