واژه «مکرشه» واژهای عربی است که در فرهنگها و لغتنامههای کهن با چند معنا بهکار رفته است. در لغتنامه دهخدا به نقل از آثاری مانند منتهیالارب، فرهنگ جانسون و ناظمالاطباء، «مکرشه» به معنی بدره یا یک برش از خربزه آمده است و در تاجالعروس نیز از آن با تعبیر «قطعهقطعهشده از انواع بطیخ» یاد شده است. این معنا در منابعی چون اقربالموارد و محیطالمحیط نیز تکرار شده و نشان میدهد که یکی از کاربردهای رایج این واژه، اشاره به تکهای از خربزه یا هندوانه بوده است. در کنار این معنا، برخی فرهنگها «مکرشه» را نوعی خوردنی دانستهاند که از گوشت و پیه تهیه میشود؛ بدین صورت که گوشت و چربی را به قطعات گرد میبرند و آنها را در شکنبه شتر قرار داده و آماده پخت میکنند. این تعریف در فرهنگهای فارسی نیز دیده میشود و «مکرشه» را طعامی سنتی از گوشت و پیه، پیچیده در شکنبه شتر معرفی میکند.
مکرشه
لغت نامه دهخدا
( مکرشة ) مکرشة. [ م ُ ک َرْ رِ ش َ ] ( ع اِ ) بدره خربزه. ( منتهی الارب ) ( فرهنگ جانسون ). یک برش خربزه. ( ناظم الاطباء ). ماتعقف بزره من انواع البطیخ. ( تاج العروس ) ( از اقرب الموارد ) ( محیطالمحیط ).
مکرشة. [ م ُ ک َرْ رَ ش َ ] ( ع اِ ) نوعی از خوردنی که از گوشت و پیه در پاره گرد بریده شکنبه شتر ترتیب دهند. ( از اقرب الموارد ).
فرهنگ فارسی
نوعی از خوردنی از گوشت و پیه در پاره گرد بریده شکنبه شتر ترتیب دهند. طعامی که از گوشت و پیه در قطعه های گرد کرده شکنبه شتر داخل کرده ترتیب دهند.
