مکارزه

( مکارزة ) مکارزة. [ م ُ رَ زَ ] ( ع مص ) بشتافتن و پنهان شدن در جایی. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( ازاقرب الموارد ). || گریختن از چیزی. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). کارز عن فلان مکارزة؛ گریخت از فلان. ( از اقرب الموارد ). || عاجز کردن. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || رها کردن قوم چیزی و اخذ کردن جز آن را. ( از اقرب الموارد ).