لغت نامه دهخدا
( مؤکمة ) مؤکمة. [ م ُ ءَک ْ ک ِ م َ ] ( ع ص ) زنی که مأکمتین او ستبر و بزرگ باشد. ( از منتهی الارب ). زن کلان سرین. ( ناظم الاطباء ).
( مؤکمة ) مؤکمة. [ م ُ ءَک ْ ک ِ م َ ] ( ع ص ) زنی که مأکمتین او ستبر و بزرگ باشد. ( از منتهی الارب ). زن کلان سرین. ( ناظم الاطباء ).