لغت نامه دهخدا
مؤوه. [ م ُ ءَوْ وِه ْ ] ( ع ص ) آه گوینده. ( منتهی الارب ).
مؤوه. [ م ُ ئو ] ( ع مص ) موه. ماهة. ( ناظم الاطباء ). آب درآمدن در کشتی. ( تاج المصادر بیهقی ). آب گردیدن در کشتی. ( آنندراج ). رجوع به موه شود. || پدید آمدن آب چاه و بسیار شدن آن. ( تاج المصادر بیهقی ). آب برآمدن از چاه و بسیارآب گردیدن. ( آنندراج ).
