مؤتجر

مؤتجر. [ م ُءْ ت َ ج ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از ائتجار. أئتجر علیه بکذا؛ این قدر اجرت بر آن گرفت. ( از منتهی الارب ). کرایه کرده شده. اجرت گیرنده. ( ناظم الاطباء ). || صدقه دهنده به طلب اجر. ( آنندراج ).