موقره
لغت نامه دهخدا
( موقرة ) موقرة. [ ق َ رَ] ( ع ص ) زن گرانبار. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). زن آبستن گرانبار. ( مهذب الاسماء ) ( منتهی الارب ). و رجوع به موقر شود. || ستور با بار گران. ( منتهی الارب ). ستور بابار. ج، مواقر. ( ناظم الاطباء ). موقر. || خرمابن گرانبار. ( منتهی الارب ). موقر. خرمابن بابار. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به موقر شود.
موقرة. [ ق ِ رَ ] ( ع ص ) خرمابن گرانبار. ( منتهی الارب ). خرمابن بابار. ( ناظم الاطباء ). موقر. و رجوع به موقَرة و موقر شود.
موقرة. [ م ُ وَق ْ ق َ رَ] ( ع ص ) تأنیث موقر. || خرمابن بابار. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). و رجوع به موقَرة شود.
جمله سازی با موقره
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 مراسم تشییع جنازه در آن کلیسای قدیمی و با شکوه، با حضور جمعیتی بزرگ و در فضایی بسیار موقره و آرام برگزار شد که همه را تحت تأثیر قرار داد.
💡 او با لحنی موقره و باوقار، سخنان خود را خطاب به نمایندگان هیئت امنا آغاز کرد که باعث شد سکوت عمیقی در سالن حکمفرما شود.
💡 بنای تاریخی مذکور با ستونهای بلند و تراشهای ظریف سنگ، جلوهای موقره به خود بخشیده است که گردشگران را از هر سو به سوی خود میکشد.