لغت نامه دهخدا
موبوط. [ م َ ] ( ع ص ) کسی که بهره و مرتبه وی را پست کرده باشند. || زخم باز کرده شده. ( ناظم الاطباء ): وبطالجرح؛ باز کرد زخم را. ( منتهی الارب ). || بازداشته شده از حاجت. ( ناظم الاطباء ).
موبوط. [ م َ ] ( ع ص ) کسی که بهره و مرتبه وی را پست کرده باشند. || زخم باز کرده شده. ( ناظم الاطباء ): وبطالجرح؛ باز کرد زخم را. ( منتهی الارب ). || بازداشته شده از حاجت. ( ناظم الاطباء ).