مواکده واژهای عربی است که در اصل به معنای محکم کردن، استوار ساختن و تأکید نمودن به کار میرود و از ریشه «وکّد» یا «أکّد» گرفته شده است. این کلمه بیشتر برای بیان سفت و قطعی کردن یک عهد، پیمان یا سخن استفاده میشود و نشاندهنده شدت و جدیت در انجام یا بیان چیزی است. در زبان و دستور عربی، مفهوم توکید که از همین ریشه است، برای رفع ابهام و تقویت معنا در جمله به کار میرود. توکید میتواند به صورت لفظی باشد، یعنی با تکرار یک واژه، یا به صورت معنوی باشد، یعنی با کلماتی مانند «نفس»، «عین»، «کل» و «اجمع» برای تأکید بیشتر معنا. بنابراین، مواکده در کاربرد زبانی به نوعی تقویت و تثبیت مفهوم در ذهن مخاطب اشاره دارد. در برخی متون، این واژه به معنای تأیید یا تضمین کردن نیز آمده است. علاوه بر معنای لغوی و نحوی، در بعضی منابع قدیم، واژههایی با شکل مشابه به عنوان صفت برای ماده شتر نیز ذکر شدهاند که به ویژگیهایی مانند تیزرو بودن یا حالت خاص حرکتی اشاره دارند. با این حال، معنای اصلی و رایج مواکده همان تأکید و استحکام بخشیدن به گفتار یا پیمان است. این واژه در متون ادبی و علمی برای بیان جدیت و قطعیت یک موضوع کاربرد دارد. به طور کلی، مواکده به معنای محکمسازی و تأکید قوی بر یک مطلب یا تعهد در زبان عربی است.
مواکده
لغت نامه دهخدا
( مواکدة ) مواکدة. [ م ُ ک ِ دَ ] ( ع ص ) مؤاکدة. ماده شتر تیزرو. ( ناظم الاطباء ). || شتر ماده مانده در رفتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). ماده شتر رنج بیننده در رفتار. ( از اقرب الموارد ).
مواکدة. [ م ُ ک َ دَ ] ( ع مص ) توکید. رجوع به توکید شود.
