لغت نامه دهخدا
مواسی. [ م ُ ] ( ع ص ) مواسات کننده. مواساکننده. به مال وتن کسی را یاری و غمخواری کننده. «مخصوص است به کفاف اگر در فضل کفاف باشد آن را مواسی نگویند». ( از یادداشت لغت نامه ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
مواسی. [ م َ ] ( ع اِ ) ج ِ موسی. ( ناظم الاطباء ). ج ِ موسی به معنی استره. ( آنندراج ). ج ِ موسی به معنی تیغهای دلاکی. ( یادداشت مؤلف ). و رجوع به موسی شود.
