مهیوم

لغت نامه دهخدا

مهیوم. [ م َهَْ ] ( ع ص ) شتر بیمار. شتر هیمأزده. || دوست دارنده زن و عاشق و سرگشته و شیفته از عشق و رونده بر غیر اراده. ( آنندراج ).