لغت نامه دهخدا
( مهدومة ) مهدومة. [ م َ م َ ] ( ع ص ) ارض مهدومة؛ زمین باران سبک رسیده. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).
( مهدومة ) مهدومة. [ م َ م َ ] ( ع ص ) ارض مهدومة؛ زمین باران سبک رسیده. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).