لغت نامه دهخدا
( مهبجة ) مهبجة. [ م ُهََ ب ْ ب ِ ج َ ] ( ع ص ) آماسیده. ورم کرده. بادکرده.
- ادویه مهبجه؛ داروهای متورم کننده و محرک و سوزاننده.
( مهبجة ) مهبجة. [ م ُهََ ب ْ ب ِ ج َ ] ( ع ص ) آماسیده. ورم کرده. بادکرده.
- ادویه مهبجه؛ داروهای متورم کننده و محرک و سوزاننده.