لغت نامه دهخدا
منهس. [ م َ هََ ] ( ع اِ ) جای که از آن چیزی خورند. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || اسد. ( اقرب الموارد ). رجوع به مدخل بعد شود.
منهس. [ م ِ هََ ] ( ع اِ ) شیر بیشه. ( ناظم الاطباء ). اسد. ( اقرب الموارد ).
