لغت نامه دهخدا
منفد. [ م ُ ف ِ ] ( ع ص ) آنکه می برد و نابود میکند. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || بی زاد و بی ستور و درویش. ( ناظم الاطباء ). قوم بی توشه و بی ستور. ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). || چاه خشک و بی آب. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
