منعثل

لغت نامه دهخدا

منعثل. [ م ُ ع َ ث ِ ] ( ع ص ) اسب که در رفتن پای گشاده دارد و به روشی بردارد که گویا از گل می کشد آن را. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ).