لغت نامه دهخدا
( منخربة ) منخربة. [ م ُ ن َ رِ / رَ ب َ ] ( ع ص ) شجرة منخربة؛ درخت پوسیده سوراخ سوراخ شده. ( منتهی الارب )( از اقرب الموارد ). چوب کرم خورده. ( ناظم الاطباء ).
( منخربة ) منخربة. [ م ُ ن َ رِ / رَ ب َ ] ( ع ص ) شجرة منخربة؛ درخت پوسیده سوراخ سوراخ شده. ( منتهی الارب )( از اقرب الموارد ). چوب کرم خورده. ( ناظم الاطباء ).