منتحب
لغت نامه دهخدا
منتحب.[ م ُ ت َ ح ِ ] ( ع ص ) سخت گرینده و آوازبردارنده در گریه. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). سخت گریه کننده و آنکه با بانگ بلند گریه می کند. ( ناظم الاطباء ). || سخت دم زننده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). آنکه سخت نفس می کشد و دم می زند. ( ناظم الاطباء ). رجوع به انتحاب شود.
جمله سازی با منتحب
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 پس از برگزاری انتخابات در انجمن علمی، فردی که به عنوان عضو منتحب انتخاب شده بود، مسئولیت سنگینی برای پیشبرد پروژههای جدید بر عهده داشت.
💡 او یکی از اعضای منتحب شورای شهر شد و حالا باید برای بهبود وضعیت زیرساختهای شهری و رفاه مردم تلاش بسیار زیادی از خود نشان دهد.
💡 تصمیمات نهایی توسط کمیته منتحب بررسی شد تا اطمینان حاصل شود که تمام قوانین و مقررات مربوط به پروژههای عمرانی به درستی رعایت شدهاند.