مناقب الابرار و محاسن الاخیار

[ویکی نور] مناقب الأبرار و محاسن الأخیار، اثر حسین بن نصر بن خمیس (466-552ق)، با تحقیق احمد ادیب جادر، کتابی است پیرامون اعیان و بزرگان صوفیه به زبان عربی و در قرن ششم هجری نوشته شده است.
تقصیری که در آثار پیشینان از جمله «طبقات الصوفیة» سلمی، «حلیة الأولیاء» ابونعیم، «بهجة الأسرار و لوامع الأنوار» ابن جهضم و «تهذیب الأسرار» ابوسعد عبدالملک خرگوشی مبنی بر عدم استیفای اخبار و آثار و مناقب بزرگان صوفیه، به نظر نویسنده رسیده، وی را بر نگارش این اثر برانگیخته است.
کتاب با مقدمه محقق آغاز و مطالب در سه باب، در دو جلد تنظیم شده است.
نویسنده در ابتدا، به ذکر و گردآوری مطالب کتاب های پیشنیان (با حذف اسانید معنعن) پیرامون تراجم صوفیه پرداخته و سپس، مسموعات خویش را بدان، افزوده است.
در مقدمه محقق، علاوه بر ارائه زندگی نامه مختصری از نویسنده، به منابع مورد استفاده در کتاب اشاره شده است.