لغت نامه دهخدا
( مناغمة ) مناغمة. [ م ُ غ َ م َ ] ( ع مص ) با یکدیگر حدیث کردن به آواز نرم. ( تاج المصادر بیهقی ). با کسی به صدای آهسته سخن گفتن. ( از اقرب الموارد ) ( از محیط المحیط ).
( مناغمة ) مناغمة. [ م ُ غ َ م َ ] ( ع مص ) با یکدیگر حدیث کردن به آواز نرم. ( تاج المصادر بیهقی ). با کسی به صدای آهسته سخن گفتن. ( از اقرب الموارد ) ( از محیط المحیط ).