لغت نامه دهخدا
( مناباءة ) مناباءة. [ م ُ ب َ ءَ ] ( ع مص ) دور شدن با هم و همسایگی گذاشتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). ترک کردن همسایگی کسی و دوری کردن از او. ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || همدیگر را خبر دادن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).