لغت نامه دهخدا
مملاط. [ م ِ ] ( ع ص ) ماده شتری که بچه بی مو افکندن عادت آن باشد. ( از منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
مملاط. [ م ِ ] ( ع ص ) ماده شتری که بچه بی مو افکندن عادت آن باشد. ( از منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).