لغت نامه دهخدا
ممذئل. [ م ُ ذَ ءِل ل ] ( ع ص ) مرد شوریده دل درشت خوی تباه عقل. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). مرد ستبرنفس. ( شرح قاموس ). خاثرالنفس.( اقرب الموارد ) ( معجم متن اللغة ). || ( اِ )مجازاً سبب. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). سبب و علت.